Rzeczy, które pamiętają mnie młodszą
W starej szafie wisi sukienka sprzed wielu lat,
w jej kieszeni znalazłam okruch dawnego lata.
Pachniał deszczem, kurzem i czyjąś obecnością,
której czas nie pozwolił zostać.
Przycisnęłam materiał do twarzy.
Na chwilę znów miałam tamte oczy.
Szuflady przechowują drobiazgi wierniej niż serce,
bilet, zasuszony kwiat, kartkę bez znaczenia.
Kiedyś były tylko przedmiotami,
dzisiaj są relikwiami zwyczajnego szczęścia.
Nie wiedziałam, że je tracę.
Nostalgia dotyka ich moimi dłońmi,
jakby sprawdzała puls przeszłości.
Czasami wydaje mi się, że jeszcze bije.
Potem zamykam szufladę,
lecz wczoraj nie daje się zamknąć razem z nią.
Rozchodzi się po pokoju jak zapach starych perfum.
I nagle tęsknię nawet za tym, czego wtedy nie kochałam,
bo czas potrafi zrobić dom ze wszystkiego, co utracone.
Dodaj komentarz